Marks voetbalmaandag: In plaats van het kasteel te beschermen zette Van der Hoorn de ophaalbrug open en verwelkomde hij de vijand

Vrijdagavond om acht uur werd een nieuw seizoen eredivisie geopend door PEC Zwolle en FC Utrecht. In een niet hoogstaand duel won de thuisploeg uit Zwolle met 2-0. Hoogtepunt was wellicht de goal van eigen helft van Soufian Moro in de slotseconde. Mijn nieuwsgierigheid werd meer door andere duels getrokken. Hoe zou Feyenoord het doen na de Europese zeperd? Hoe staat PSV ervoor nu de WK-spelers weer instromen en hoe houdt Ajax zich juist nog zonder die spelers in een duel met Vitesse? Het viel allemaal wat tegen is de conclusie. Geen van de traditionele topclubs kon echt overtuigen.

Feyenoord worstelde met ADO den Haag. Bijna letterlijk want in het duel vielen maar liefst dertien gele kaarten. Waar Feyenoorder Elvis Manu van geluk mocht spreken dat hij op het veld mocht blijven staan, werd Mitchell Schet wel van het veld gestuurd. Uitgerekend Manu stond te klappen voor de rode kaart van de speler van ADO. Even walgelijk als dat het onsportief is, zeker in de wetenschap dat juist hij eigenlijk niet meer op het veld had moeten staan. Matennaaierij staat nou eenmaal hoog in het vaandel van de vaak overgewaardeerde jongelingen die nog amper drie volzinnen achter elkaar kunnen uitspreken. Nog vreemder wordt het verhaal wanneer de speler die gepasseerd was voor deze Manu -Mitchell Te Vrede - in de extra tijd de winnende goal binnen kopt.

Bij PSV leek het binnen tien minuten kat in het bakkie te zijn. Door blunders van de tegenstander en tevens promovendus Willem II werd de club uit Eindhoven in het zadel geholpen. Dat de wisselvalligheid die de ongerepte equipe van Phillip Cocu afgelopen seizoen ten deel viel nog niet was verdwenen, toonde het vervolg. Een bodemloze vallei werd bezocht na het eerste half uur. Het bracht de Tilburgers weer terug in de strijd, die scoorde via Bruno Andrade. Na het uur onttrok de grote begiftigde Memphis Depay zich aan het wisselvalligheidscomplex van zijn team. Op de graszoden van het Koning Willem II-stadion verstuurde hij - als het ware van een nieuwe gedragsregel - Xaviaanse passjes naar zijn ploegmaats. Hierdoor viel ook het vonnis over Willem II. Door een superbe pass van de linksbuiten kon Wijnaldum een vrije doortocht maken naar Lamprou die geen andere uitweg werd geschonken dan het neerleggen van de middenvelder. Wat volgde was een rode kaart en een goal uit een strafschop van Memphis Depay.  

In Arnhem streed de landskampioen van het afgelopen seizoen Ajax voor haar eerste drie punten van de nieuwe competitie. En hoewel er een onweerlegbare uitkomst op het scorebord viel te bewonderen van 1-4 kon trainer Frank de Boer moeilijk vergenoegd zijn. In het middelpunt van de defensie stond de miljoenenbesteding van het afgelopen seizoen Mike van der Hoorn. De achterspeler wist in offensief opzicht nog wel zijn waarde te bewijzen door te scoren. Zijn verdedigende performatie kan echter alleen met onthutsend worden getypeerd. In plaats van het kasteel te beschermen zette Van der Hoorn de ophaalbrug open en verwelkomde hij de vijand. Zijn tijd bij een vaderlandse topclub lijkt snel tot zijn voleindiging te komen. De fans van de club uit Amsterdam moeten al reikhalzend uitkijken naar de rentree van WK-ganger Joël Veltman.

Marks voetbalmaandag: Als Frank de Boer met dit elftal kampioen wordt is hij definitief een wereldtrainer

Het voetbalseizoen is weer begonnen. Het WK zit nog vers in ons geheugen en het is alweer tijd voor de Johan Cruyff-schaal. De verrassende bekerwinnaar PEC Zwolle speelt in het duel tegen landskampioen Ajax. Op een aantal Grieken als toevoeging aan de selectie en een paar kleine wisselingen na is de selectie van PEC zo goed als in tact gebleven. Lachman en Klich zijn de enige twee basisspelers die vertrokken zijn. Ook bij Ajax is er niet veel nieuws onder de horizon. Siem de Jong vertrok naar Newcastle en de huur van Bojan kreeg geen vervolg. Viergever werd gehaald van AZ en Arkadiusz Milik kwam op huurbasis over van Leverkussen met een optie tot koop. Bij Ajax ontbreken nog Cillessen, Blind en Veltman vanwege hun deelname aan het WK.

De wedstrijd begint stroperig en Ajax speelt in een bijzonder laag tempo. De bal wordt achterin heen en weer gespeeld. De Amsterdammers lijken in de opbouw soms zelfs met vijf man op lijn achterin te spelen. Het team ziet er niet uit als op een ingespeeld geheel. Een tegenstelling vormt het team van PEC Zwolle. De spelers vinden elkaar makkelijk. Dost, Mokotjo en Saymak zijn de uitblinkers op het middenveld. Op de counter komt de ploeg uit Zwolle er regelmatig gevaarlijk uit. Verdedigend komen ze ook geen moment in de problemen. Ajax is niet bij machten om het de bekerwinnaar lastig te maken.

De opbouw verloopt niet goed bij de Amsterdammers, maar een ander probleem is de spitspositie. Milik wordt gezien als groot spitstalent, maar wat hij tijdens de Johan Cruyff-schaal liet zien, was bijzonder matig. Hoewel het een sterk ogende speler is, won hij weinig duels. Zijn balaanname en controle zijn uiterst belabberd en zijn techniek laat ook te wensen over. Het is een raadsel waarom deze speler bij Ajax terecht is gekomen. Zeker met de befaamde jeugdopleiding en de komst van Zivkovic. Hoewel de van Groningen overgekomen speler pas in september zijn achttiende verjaardag viert, lijkt hij een veel geschiktere optie voor de spitspositie dan Milik.

Uiteindelijk wint PEC Zwolle na een schitterende goal van Stef Nijland met goed voorbereidend werk van Mokotjo van Ajax. Het toont aan dat Frank de Boer met zijn mannen een lastig seizoen in gaat. Zonder Daley Blind mist Ajax een motor op het middenveld. Iemand die de opbouw versnelt en het spel verdeelt. Aan de andere kant had Zwolle met Mokotjo wel zo een man. Wanneer Blind bij Ajax weggaat, lijkt hij op zeker de vervanger te worden. Toch ziet het ernaar uit dat Ajax een zwaar seizoen in gaat. Wanneer Frank de Boer met dit elftal opnieuw kampioen weet te worden, bewijst hij zich definitief als wereldtrainer. Echter is niks onmogelijk in een eredivisie waarin elke ploeg van elkaar kan winnen. Ook zit er in de ploeg van Ajax met spelers als Kishna, Andersen en Zivkovic genoeg spelers die dit jaar kunnen doorbreken.

Frank de Boer was van nature geen goede voetballer

We willen het allemaal heel graag. We hoopten er op bij Marco van Basten. We roepen het over Mark van Bommel en ook Phillip Cocu zou een toekomstig toptrainer zijn. Grote voetballers die aan een trainerscarrière beginnen, kunnen eigenlijk alleen maar mislukken. Uiteraard er zijn voorbeelden waarbij het wel geslaagd was, maar het merendeel van de topvoetballers is nooit een succesvolle trainer geweest. Kijk maar naar onze grote namen: Guus Hiddink, Leo Beenhakker en Louis van Gaal. Zij maakten allen pas faam als trainer.

Ronald Koeman had succes met Ajax, maar vertrok uiteindelijk toch door de achterdeur. Via een omweg in Portugal kwam hij terecht bij PSV. Ook hier begon hij goed en werd zelfs tweemaal op rij kampioen. Alleen bij die laatste titel brokkelde zijn krediet al af. Het jaar erop koos hij voor het avontuur in Valencia. De trainer kreeg daar binnen een jaar zes miljoen mee met het verzoek om alsjeblieft zijn functie neer te leggen. Ook bij AZ wilde het niet echt. Toch doet deze oud-topvoetballer nu best behoorlijk bij Feyenoord. Maar na elf jaar trainerschap is hij niet veel verder dan zijn tweede stap.

Marco van Basten is ook een mooi voorbeeld. Als voetballer was hij een legende. Wie herinnert zich niet de prachtige beelden van een huilende Fabio Capello toen Van Basten afscheid nam voor het oog van 63.000 AC Milanfans. Zijn trainerscarrière begon bij Jong Ajax, maar al snel werd hij gevraagd Dick Advocaat op te volgen bij het Nederlands Elftal. Hier liet hij onder anderen Romano Denneboom debuteren. (Kijk even op www.romanodenneboom.com om te zien waar hij zich nu mee bezig houdt) De hoofdtoernooien werden niet echt een succes. Hoewel er mooie zeges tegen Frankrijk en Italië werden geboekt.

Na Oranje ging San Marco aan de slag bij Ajax. Voor een vermogen haalde hij Miralem Sulejmani, Ismaïl Aissati, Darío Cvitanich, Evander Sno, Eyong Enoh en Oleguer. Ook maakte hij ruzie met Kenneth Perez. Het seizoen werd een mislukking en aan het einde van het seizoen legt Van Basten zelf zijn functie neer. Nu doet Van Basten het leuk bij SC Heerenveen. Niet meer dan dat. Ook hij is nu inmiddels een kleine tien jaar bezig als trainer en presteert op een lager niveau nu constant.

Naast de voorbeelden van Koeman en Van Basten zijn er hier natuurlijk nog veel meer te noemen. Tegenstrijdig hieraan is de ontwikkeling van de trainer Frank de Boer. Maar vaak zie je toch dat een voetballer die van nature heel veel talent heeft veel tijd nodig heeft om zich te ontwikkelen als trainer. Wellicht heeft het te maken met acceptatie dat de selectie waarmee zij moeten werken niet over dezelfde kwaliteiten beschikken. Zou het misschien zo zijn dat Frank de Boer op zijn werklust zo ver gekomen is en daarom dit juist wel goed kan overbrengen? Het wordt in ieder geval nog een lang proces voor Cocu om een club als PSV goed te kunnen trainen.

Coaches

Een eerder blog geschreven op 26 maart 2012

Ik zat afgelopen weekend met verwondering naar Frank de Boer te kijken. Hij schreeuwde langs de lijn tegen de jonge Lukoki: "er voorbij op snelheid." Waarom mij dit zo verwonderde, had te maken met de rest van de coaches. Lukoki kon namelijk wat met dit advies. Meestal maken coaches vreemde handgebaren of schreeuwen onbegrijpbare teksten.

Het deed me denken aan de coach van Benfica Jorge Jesus. Als linksback ben je daar blij als je de tweede helft aan de andere kant mag spelen. Jorge tiert, rent, schreeuwt, springt en doet een wedstrijdje spelers gek maken. Zijn handbewegingen zijn moeilijker dan die van Zanger Rinus in zijn clips.

Naast deze opvallende verschijning heb je ook.nietszeggende coaches. Steve McClaren is er zo een. Hij schijnt ooit eens gezegd te hebben: "we have a big chance to win." Daar schrokken ze wel van in Enschede. Gelukkig vervolgde die met: "But we have both eleven players. And they have a great team." McClaren laat meer clichés vallen dan het ego van Mart Smeets ego groot is.

Een trainer die zijn eigen clichés verzon was Fred Rutten. Zo maakte hij "de brede kleedkamer" groot. "Het rouwmoment van 24 uur", "op de deur kloppen" en "hoog in de concentratie zitten" ze kwamen allemaal uit zijn mond. Op het eind kwam er nog eentje bij "ik ben professional". Om te laten blijken dat hij niet wegloopt voor zijn verantwoordelijkheid. Een paar weken later werd hij ontslagen.

Terug naar Frank de Boer. Hij schreeuwde teksten langs de kant. Voor Lukoki maakte het niks uit. Hij werd gewisseld, nadat hij een hopeloze wedstrijd speelde. Toch won Frank de Boer. En na afloop in de microfoon sprak hij ook gewoon normale teksten. Wellicht dat juist dat de reden is waarom won.