Afscheid Robben net zo gedenkwaardig als stoppen Cruijff en Van Hanegem

Nog voor de wedstrijd Nederland – Zweden begon, wist ik al dat het een legendarische avond ging worden. Of we zouden die Zweden een flink pak op hun donder geven en alsnog kans maken op het WK. Maar waarschijnlijker zal sterspeler Arjen Robben zijn laatste interland spelen. Het werd het laatste. En waarom dat net zo gedenkwaardig moet zijn als het stoppen van Cruijff en Van Hanegem zal ik je uitleggen.

Eerst even terug naar gisterenavond. Nederland krijgt een penalty. Arjen Robben neemt plaats achter de bal. Een rij voor mij ritst iemand zijn broek open. Het Groningse voetbalicoon begint aan zijn aanloop, terwijl de jongeman zijn lul ter hand neemt. Robben houdt ietsje in en doet een halve Panenka. De vandaal begint ondertussen zijn blaas te legen, op de stoel van de toeschouwer voor hem.

Even later wordt deze dwaas het vak uitgehaald en terecht de toegang ontzegd. Daardoor mist hij ook de tweede goal van Robben, een hard schot in de benedenhoek. Behalve dat het urineren op een stoel van een ander tijdens een voetbalwedstrijd, je al een krankzinnige maakt, mist deze man van ik schat halverwege de twintig ook nog het afscheid van Robben. Het afscheid van een generatie, die het Nederlands elftal in nota bene zijn jeugd deed schitteren. Het afscheid van drie Hollandse jongens die bij Real Madrid uitkwamen.

Want het stoppen van Robben staat voor veel meer dan zijn afscheid alleen. We nemen ook afscheid van een generatie met Wesley Sneijder, Rafael van der Vaart en Robin van Persie. Wie de grootste van deze vier is, kan je een hele avond over discussiëren in de kroeg. Wesley Sneijder leidde ons naar de WK-finale, Robin van Persie zorgde met een kopbal dat een kansloos geacht Nederlands elftal het derde land van de wereld werd en Robben was al die tijd een bepalende en scorende factor.

Het waren vier spelers die het Nederlands voetbal naar ongekend grote hoogte bracht. De hele wereld kende de namen van de vier creatievelingen. Met twee prachtige treffers van Robben kwam daar in de Amsterdam ArenA een einde aan. Het publiek had dat door en stond na dik een uur voetballen op. Arjen bedankt, werd er gescandeerd. Hij liep een ereronde en niemand ging weg, iedereen applaudisseerde.

Het deed mij denken aan Nederland – Luxemburg in de Kuip, die andere interland waar ik dit jaar bij was. Wesley Sneijder was die dag de ster en werd recordinternational. Toen stond het publiek ook op en klapte hun handen stuk. Hoe slecht het nu ook met Oranje gaat, hun prestaties staan buiten kijf. Op die dag zagen we net als gisteren bij Robben nog even de klasse van Sneijder. We gaan ze missen! We gaan ze heel erg missen. Zoals we Johan en Willem ook gingen missen. De betovering, de verroering en de vreugde die ze ons brachten.

Daarom: Arjen bedankt! Wesley bedankt! Robin bedankt! Rafael bedankt! Bedankt dat wij voor altijd jullie in onze herinnering hebben. Dat twintigers later aan hun kinderen kunnen verhalen over de sensationele toernooien die jullie speelden. Dezelfde soort anekdotes kunnen vertellen waarmee wij opgroeiden. De verhalen over Argentinië en Duitsland. Wij hebben ze nu ook, maar bij ons is het Argentinië en Spanje. En als wij tegen elkaar zeggen: ,,Wordt het zo’n avond? Ja, het wordt zo’n avond!” Dat we dan jaren later allemaal weer terug zijn bij die legendarische 5-1 wedstrijd tegen Spanje.

Arjen Bedankt #nedzwe https://t.co/rO3IbC6VTI

— Marcus den Blanken (@markdbl) 10 oktober 2017

Kees Jansma pakt het talkshowgoud in voetbalwereld

Er is een flinke ontwikkeling aan de gang in voetbaltalkshowland. Jack van Gelder vertrekt binnenkort bij Studio Voetbal, op RTL7 trok het blad Voetbal International zich terug uit het programma en gaat het nu verder als Voetbal Inside en naast de zondag is Kees Jansma nu ook op de maandagavond op Fox te zien met een tafel. Ook brengt de sportbetaalzender nu op zaterdag een talkshow met Jan Joost van Gangelen en Hélène Hendriks: de Eretribune. Deze wildgroei aan talkshows roept de vraag op: waar moeten we nou echt naar kijken? Voorlopig lijkt Kees Jansma als winnaar uit de strijd te komen.

Bron: Fox Sports

Studio Voetbal
Al 14 jaar is het een begrip op de zondagavond. Toch lijkt de populariteit van de voetbaltalkshow van Jack van Gelder de afgelopen jaren te zijn afgenomen. De hoogtijdagen van het voetbalpraatprogramma van de publieke omroep was toen Hugo Borst als vaste gast aan tafel zat. De AD-columnist en Sparta-fan was spijkerhard in zijn kritieken en spaarde niemand, ook niet als deze toevallig aan tafel zaten. Zijn vertrek heeft het programma nooit goed kunnen opvangen. Door gasten als Ronald Waterreus, Pierre van Hooijdonk en Arno Vermeulen wordt Studio Voetbal door velen als saai gezien. Het aantrekken van journalisten en Co Adriaanse lijkt dan wel weer een zet in de goede richting. Toch weet het programma zelden nog te sprankelen en brengt het nog minder vaak nieuws. En met nu ook nog het vertrek van Jack van Gelder, is het de vraag of de NOS een geschikte opvolger kan vinden? Het zal mij benieuwen.

Voetbal Inside
Zoals presentator Wilfred Genee het inmiddels al drie uitzendingen lang noemt: “het spiksplinternieuwe praatprogramma over voetbal”. Eigenlijk is alles hetzelfde gebleven, alleen de bumpertjes zijn anders en huisband Danny Vera heeft wat meer ruimte. Voor de rest is het cafépraat van drie voetballiefhebbers en een pedante presentator aan een tafel. Een televisieformat vol humor, wat meer dan eens niet over voetbal hoeft te gaan. Bordeelbezoeken, de rennende rukker, het gezonde eten van Genee, de cokeverslaving van Kieft of de eetverslaving van Boskamp; het zijn dankbare onderwerpen voor de gasten. Toch verliest het enigszins zijn relevantie als voetbaltalkshow. Vroeger bracht Derksen nog het nieuws uit het blad - waar hij lange tijd hoofdredacteur van was - Voetbal International, maar sinds ze met elkaar gebrouilleerd zijn, moeten we het louter doen met de meningen van de heren. En omdat ze het levend testbeeld zijn van RTL7 zijn die bij het grote publiek vaak al bekend.

Bron: Screenshot RTL7

Tafel van Kees en Natafelen met Kees
Kees Jansma loopt inmiddels zo lang rond in de voetbalwereld en journalistiek dat hij uit een buitengewoon groot netwerk kan putten. De kale presentator is ook bij veel mensen geliefd, omdat hij zich nooit vervelend uit laat over personen. Hooguit stelt de voormalig perschef van Oranje een kritische vraag, maar zelden wordt het ongemakkelijk. Daarom komen de gasten waarschijnlijk ook zo graag naar de Tafel van Kees. De ontbijtshow van Fox Sports heeft regelmatig een relevante gast uit de voetbalwereld op een van de stoelen zitten. Het zorgt voor nieuwswaarde en de relaxte sfeer maakt het ook prettig om naar te kijken.

Daarnaast maakt Jansma sinds dit seizoen ook op de maandagavond om 22.00 uur de talkshow Natafelen met Kees. Met drie journalisten en Kenneth Perez bespreekt hij het afgelopen voetbalweekeinde en het nieuws eromheen. De relevantie, de kennis en de niet geremde meningen van de gasten zorgen ervoor dat dit op dit moment journalistiek gezien met afstand de beste voetbaltalkshow van Nederland is. De drie journalisten aan tafel die voor verschillende media werken, willen zich natuurlijk ook niet laten aftroeven door hun collega’s en zijn daarom gedwongen al hun kaarten op tafel te leggen. Met Kenneth Perez zit ook nog eens de beste voetbalanalist op de Nederlandse tv aan tafel. De Deen zit nooit verlegen om een mening en schroomt ook niet om die te geven. Enige nadeel is dat het uitgezonden wordt achter de decoder, dus wanneer je geen Fox Sports hebt dit niet te bekijken voor je is.

De Eretribune
De zaterdagavond van Fox Sports is compleet omgegooid. Vanaf nu is er nog maar één hoofdwedstrijd te zien en die wordt voorafgegaan met een voetbaltalkshow. Jan Joost van Gangelen en Hélène Hendriks ontvangen gasten uit de voetbalwereld, analisten en bekende fans. Tot nu toe moet het duo elkaar nog een beetje vinden. Van Gangelen is met al zijn ervaring degene die de kar trekt, maar laat daarom zijn Brabantse collega nog wel eens ondersneeuwen. Wanneer de twee beter op elkaar ingespeeld raken, kan dit een rake voetbalentertainmentshow worden. Want laten we nou eerlijk zijn, kijkt de gemiddelde voetballiefhebber echt liever naar NEC – Excelsior dan naar Hélène Hendriks?

Bron: Fox Sports

Analyse falen Nederland in Europa: te weinig technische voetballers aan de bal

Na het zien van de Champions League-topper Bayern München tegen Barcelona, en de eredivisiespeelronde nog in mijn achterhoofd, zag ik een groot verschil in spelopvatting. Niet dat dit verbazingwekkend is, maar het is wel een reden waarom we in Europa nog maar weinig voorstellen. In de Europese duels van Ajax dit seizoen zag je de bal veelvuldig tussen de twee centrum verdedigers worden rondgespeeld, soms mocht de keeper de bal ook nog aanraken en bij hoge uitzondering de verdedigende middenvelder.

Barcelona en Bayern kiezen ervoor om zo snel mogelijk de bal te krijgen bij hun meest begaafde voetballers. Dit zorgt ervoor dat je al minder meters moet lopen. Wanneer je de bal niet vooruit speelt, betekent het dat je opzij of naar achteren moet spelen. Wil je het doel van de tegenstander dan bereiken, moet je meer meters maken dan dat je naar voren speelt. Als je de bal het werk laat doen, zorg je ervoor dat wanneer je deze in beslissende positie in bezit hebt, meer duelkracht over hebt.

Daarbij is de bal dan inderdaad nog eerder bij de technisch betere spelers. Het probleem met verdedigers, zeker van het niveau Viergever en Veltman, is dat deze heel weinig diepte zien. Anders waren het wel middenvelders geworden. Neem Xavi in zijn beste jaren. Fysiek niet de sterkste, maar doordat hij veelal uit de duels bleef en op zijn passing kon vertrouwen, was hij jarenlang een wereldtopper. Nu geloof ik dat wij als Nederland een van de landen zijn die voetballers het meest technisch opleidt. Toch konden we pas op het afgelopen WK zien wat voor passjes Daley Blind in zijn voeten had.

Ik denk dat het ligt aan de spelopvatting. Het lef om de bal snel naar voren te spelen. Er is altijd angst in Nederland dat de bal verloren gaat. Echter kan dat beter met een bal naar voren gebeuren, dan met een bal naar opzij of achter. Bij een bal naar voren staan er altijd meer mensen achter de bal dan daarvoor.  Een club als Atlético Madrid heeft dit tot perfectie gebracht. Bal snel naar voren en voor de rest niemand er door laten. Dit resulteert dat ze met minder vernuftige voetballers, maar door de enkele uitgesproken technicus beter te benutten, toch de landstitel af konden snoepen van het onverslaanaar geachte Real Madrid en Barcelona.

Ik hoop dan ook dat PSV als vertegenwoordiger van Nederland in de Champions League de durf heeft. Ik zie toch liever pakweg Maher en Guardado het spel verdelen dan dat Bruma zijn technische inzicht moet benutten om met een steekpass iemand vrij voor de keeper te zetten. En dat dan ook nog is over 60 meter.

PSV had de belangrijkste transfer van het jaar kunnen doen

Bron afbeelding: Goal.com

Bij PSV staat Mathias 'Zanka' Jørgensen voor een vertrek. Op internet circuleren de namen die de Eindhovense club in gedachte heeft voor zijn opvolging. Volgens de PSV-watcher van VI Thijs Slegers zijn de volgende namen in beeld Darryl Lachman, Roel Brouwers, Ramon Leeuwin en Nick Viergever. Nou ben ik niet de beste scout, maar deze namen kan iemand die tien jaar lang elke zondagavond met zijn bord op schoot Studio Sport kijkt ook bedenken. Erger nog die moet dan tot de conclusie komen dat deze namen helemaal niks toevoegen aan het huidige PSV. Er zit overigens bij de Brabanders een directeur op de tribune die in een prachtige witte Audi rijdt en een half miljoen per jaar op zijn rekening overgemaakt krijgt.

Nou wil ik Marcel Brands niet volledig de schuld geven van het falen van de scouting. Daar zitten natuurlijk ook mensen in die niet met namen komen verder dan onze landsgrenzen. Piet de Visser en Hans van der Zee zijn al enige tijd van het toneel verdwenen bij de club. Voorlopig zien de supporters dan ook geen Alex, Gomes, Farfán en dat soort namen meer. Spelers die met de club in verband worden gebracht, hebben vaak al een verleden bij de club of minstens in de eredivisie. Nou kan het zijn dat PSV de scout uit Scandinavië niet helemaal meer vertrouwd, want de laatste twee verrassende namen waren Zanka en Hiljemark. Waar Hiljemark nog steeds geen basisplaats heeft kunnen veroveren, is Zanka een van de grootste flops van de afgelopen jaren.

PSV moet het scoutingsapparaat dus op de schop gooien. Prima dat de club herkenbare spelers wilt halen. Hoewel ze niet allemaal even goed voldoen is met het halen van Bruma, Rekik, Schaars en Park helemaal niets mis. Maar wanneer er geen goede spelers voor handen zijn, mag er ook een keuze worden gemaakt voor het buitenland. Je kan mij niet wijs maken dat er geen groter talent dan Florian Jozefzoon was te vinden voor het zelfde bedrag. Net als dat je mij niet kan wijsmaken dat er in Scandinavië, het Oostblok of Zuid Amerika geen talent rondloopt die beter zou voldoen als Lachman, Brouwers, Leeuwin en Viergever. De scouting moet weer lef durven tonen.

Nou hoorde ik ook nog een ander bericht. Ted van Leeuwen gaat aan de slag bij Valletta. Juist zo een man had PSV kunnen gebruiken. Een man met oog voor het talent. Hij heeft de hele wereld gezien en heeft een passie voor het ontdekken van spelers. Het is nog steeds niet te begrijpen dat Vitesse is gestopt met de samenwerking. Al is het wel veelzeggend dat het pas dit jaar gebeurde. Voor Vitesse was hij werkzaam bij AGOVV en ontdekte daar onder andere Klaas Jan Huntelaar (Schalke 04), Dries Mertens (Napoli) en Nacer Chadli (Tottenham Hotspur). Met het aantrekken van Ted van Leeuwen had PSV de belangrijkste transfer van het jaar kunnen doen en Marcel Brands zijn salaris waar kunnen maken. Een verloren kans.

Er wordt weer gekaart aan de rand van het voetbalveld

Op een donderdagmiddag kwam het bericht van PSV-watcher van VI een beetje zijdelings naar buiten. De spelers van de selectie van PSV kaarten weer. Menigeen zou denken wat is hier zo belangrijk aan. Ik vind het van immens belang. Voetballers als Mark van Bommel, Theo Janssen en Gerald Sibon, daarvan kon ik echt genieten. In het veld waren (Theo, wanneer die fit is nog altijd) het geweldige voetballers, maar buiten het veld zijn het ook prima kerels. De laatste tijd was de voetbalwereld qua beeldvorming echter veranderd naar een in zichzelf gekeerd eenlingenwereldje. 

Mislopen winterkampioenschap is schuld van Vitesse-supporters

Vitesse stond afgelopen speelronde in de eredivisie op het punt om herbstmeister te worden. De club uit Arnhem kwam zelfs 0-2 op voorsprong tegen Heracles Almelo. Het zou zo goed als zeker de winterstop ingaan als koploper. Iets wat bij de supporters al uitgebreid gevierd werd. Er waren zelfs al shirt gedrukt met de tekst: "Vitesse winterkampioen 2013/2014". En juist hier ging het mis. Wanneer clubs of de supporters gaan roepen dat zij de beste zijn of dat ze gaan winnen, dan gebeurt dit juist niet. Een gouden regel in het voetbal.

De wedstrijd eindigde uiteindelijk in een 2-2 gelijkspel. Ajax moest daardoor alsnog wel winnen bij Roda JC. Maar de shirts waren gedrukt, dus ondanks dat de Amsterdammers het moeilijk hadden, was er een 17-jarige jeugdspeler die ze alsnog naar de winst schoot. Niet een jongensboek en andere onzin wat de media riepen. Vitesse-supporters hadden te vroeg gejuicht en dat wordt altijd, maar dan ook altijd afgestraft. Tenzij er natuurlijk tijd is om deze vloek op te heffen.

Een attische tragedie met een Zweedse gladiator in de hoofdrol

Dagen, misschien zelfs weken was er naartoe geleefd. Het slotstuk werd opgevoerd. De Zweedse gladiator die opeens in de oudheid van de Grieken terug te vinden is in duel met het kwaad. Het kwaad wordt vertegenwoordigd door een moderne metroman. Niet met wilde manen, maar uiterst zorgvuldig een aangemeten kapsel. De eerste slag was verloren in Portugal. In het Portugese theater was de mythe onzichtbaar geweest en op 1-0 achterstand gekomen. Niks was echter nog verloren. Het satyr-spel moest nog volgen.

De eerste helft barstte er een hevige strijd los tussen de kampen. Gestuwd door de lieden van het publiek moet de Zweedse gladiator kracht winnen. Hij is echter eenzaam. Moet alle kracht uit zichzelf halen. Waar zijn grote rivaal sterke medestanders heeft. Een van deze sterke medestanders biedt de Portugese metroman de kans om de eerste tik uit de delen en deze is raak. En hoewel de achterstand nu haast onoverkolijk is, wordt er niet opgegeven. Opgeven bestaat niet.

De strijd gaat een tweede fase in. De Zweedse gladiator wint aan kracht en dadendrang. Met een ferme stoot met het hoofd, brengt hij zich terug in het spel. Niet veel later krijgt hij de kans voor een geniale comeback. In alle vrijheid schiet hij zichzelf keihard terug. Nog eenmaal zo een actie en ieder zal zijn naam schreeuwen. Hij zou de held zijn. Maar zoals het een goede tragedie betaamd, overwint het kwaad. Met twee snelle uitbraken, kantelt hij het gevecht. De Zweedse gladiator heeft gestreden, is toegejuicht. Heeft alles gedaan om zijn publiek tot veroering te laten komen. Maar kon uiteindelijk niet overwinnen. En toch blijft de naam Zlatan Ibrahimovic galmen. Maar Cristiano Ronaldo zal als overwinnaar te boek staan.

Zlatan Ibrahimovic, de Zweedse gladiator (Bron afbeelding: http://www.wegaanvlammen.nl)

Een legende in de sportwereld

Er zijn helden. Grote helden, kleine helden en tijdelijke helden. Legendes zijn er veel minder van. Zeker in de sportwereld. Waar sporters meestal weer van hun voetstuk vallen. Lance Armstrong won zeven keer de Tour, maar wel volledig gedrogeerd. Zidane zorgde door een kopstoot voor een eeuwige smet op zijn carriere.

Zijn er dan helemaal geen legendes in de sportwereld? Jawel, er loopt ergens in Engeland een man van 39 die oorspronkelijk uit Wales komt. Inmiddels meer dan 20 seizoenen is hij actief op het hoogste niveau. Dinsdag speelde hij met Manchester United tegen Real Madrid. Het was voor hem zijn duizendste officiele duel uit zijn loopbaan. Zijn naam is Ryan Giggs. Een legende in de sportwereld.

Meteen moet toegegeven worden dat Giggs ook niet brandschoon is. Zo gaat het hardnekkige gerucht dat hij met de vrouw van zijn broer naar bed is geweest. Echter is dat totaal niet relevant. Zeker in de Engelse voetbalwereld. Waar de spelers hun eigen vrouwen bedriegen met hoeren. Wanneer het er wel toe doet in de sportwereld is het als je John Terry heet. Die deed het met de vrouw van een ploeggenoot. En ja, dat is dan weer niet heel goed voor de samenwerking.

Maar Ryan Giggs blijft een legende op het voetbalveld. Sir Alex Ferguson had daarom ook besloten dat hij zijn jubileumduel in de Champions League moest spelen tegen Real Madrid. Het had zo mooi kunnen aflopen. Het begon ook goed. Giggs speelt een prima wedstrijd en de Engelsen komen op voorsprong. Helaas wou niet iedereen meewerken aan het feest. Niet in de laatste plaats de Turkse scheidsrechter Çakir. De beste man gaf een overdreven rode kaart aan Nani. Vervolgens maakten de Madridlenen snel de achterstand ongedaan en bekerden verder. Maar zelfs de scheidsrechter kan er niks aan veranderen. De uitslag ook niet. Ryan Giggs blijft een legende.

Published with Blogger-droid v2.0.6

Erik Pieters: Een megalomane gek waarbij het wel mis moest gaan

Erik Pieters sloeg van de week zijn eigen onderarm aan gruzelementen. Dit verbaast niemand in zijn omgeving. Bij PSV was de status van Pieters allang bekend. Sinds hij een aantal seizoenen terug overkwam, heeft hij vrijwel de hele selectie afgewerkt, qua spelersvrouwen dan. Jan Reker wordt nog steeds op de camping uitgelachen door Huub Stevens, want ja ook de vrouw van Reker bleef  niet gespaard.

Maar naast deze acties zijn er nog veel meer redenen waarom Erik Pieters de rotte plek is in de selectie. De voetballer nam ooit een slang mee voor trainer Fred Rutten. Midden in de groepsbespreking trekt hij deze naar voren en roept: 'Kijk Fred, deze slist nog erger dan jij.' De hele selectie onder de banken van het gelach. Ook huidige trainer Dick Advocaat bleef niet gespaard. Wanneer Pieters terugkeert na een blessure op het veld heeft hij een advocaatje bij zich. 'Op de nieuwe trainer', roept hij om vervolgens het drankje te swaffelen om er echt een Dick Advocaat van te maken.

Het bleef hier niet bij. Ook jeugdspelers werden helemaal gek gemaakt. Wanneer hij bij zijn revalidatie met Jong PSV meetrainde, vond hij het nodig om regelmatig tegen een jeugdspeler aan te pissen. Keek Erik Pieters je met een blij, verdwaasd hoofd aan, dan wist je hoe ver het was. Ook Jetro Willems werd meegesleept. Wanneer Pieters voor het EK de dochter van Bert van Marwijk, de vrouw van Mark van Bommel, zou regelen, zou hij een peace teken in Auschwitz moeten doen.

Je zit nu waarschijnlijk te lezen en denkt wat een onzin en gelooft dit niet. Dat klopt ook inderdaad. Maar als Balotelli een raampje in had getikt, hadden we erom gelachen. Bij Erik Pieters wordt gezegd dat het zo een aardige jongen is en klinkt zelfs medelijden door. Zullen we gewoon met zijn allen zeggen dat het een domme actie is waar hij vooral zichzelf mee hebt. En dan maakt het niet uit of hij nou rustig, gek of zelfs gestoord is.

Published with Blogger-droid v2.0.6

Telegraaf stagiaire interviewt Steve McClaren

Een eerder blog geschreven op 5 april 2012

Vandaag mochten wij als stagiaires van De Telegraaf weer iemand uit het voetbal interviewen. Dat vonden wij heel leuk. De baas van de krant was ook weer heel tevreden. Het resultaat:

McClaren: "The ball is round"
FC Twente neemt het aankomende woensdag op tegen AZ. Steve McClaren ziet kansen voor zijn team. "The ball is round. We play eleven to eleven and we have both a big chance to win." Of het verliezen van de koppositie van AZ nog verschil gaat maken in de wedstrijd zei de coach: "You never know in football."

Het is een belangrijke wedstrijd voor de Tukkers. Wanneer zij van AZ winnen gaan ze ploeg voorbij op de ranglijst, bij verlies wordt de achterstand vijf punten. Toch maakt McClaren zich geen zorgen. "We have still six games to play and every game is important."

Concurrenten om de titel Heerenveen en Ajax treffen elkaar ook diezelfde woensdag. McClaren ziet geen favoriet. "They are both in a good form. Ajax has amazing players, but Heerenveen to. I think it will be an exciting game."

Coaches

Een eerder blog geschreven op 26 maart 2012

Ik zat afgelopen weekend met verwondering naar Frank de Boer te kijken. Hij schreeuwde langs de lijn tegen de jonge Lukoki: "er voorbij op snelheid." Waarom mij dit zo verwonderde, had te maken met de rest van de coaches. Lukoki kon namelijk wat met dit advies. Meestal maken coaches vreemde handgebaren of schreeuwen onbegrijpbare teksten.

Het deed me denken aan de coach van Benfica Jorge Jesus. Als linksback ben je daar blij als je de tweede helft aan de andere kant mag spelen. Jorge tiert, rent, schreeuwt, springt en doet een wedstrijdje spelers gek maken. Zijn handbewegingen zijn moeilijker dan die van Zanger Rinus in zijn clips.

Naast deze opvallende verschijning heb je ook.nietszeggende coaches. Steve McClaren is er zo een. Hij schijnt ooit eens gezegd te hebben: "we have a big chance to win." Daar schrokken ze wel van in Enschede. Gelukkig vervolgde die met: "But we have both eleven players. And they have a great team." McClaren laat meer clichés vallen dan het ego van Mart Smeets ego groot is.

Een trainer die zijn eigen clichés verzon was Fred Rutten. Zo maakte hij "de brede kleedkamer" groot. "Het rouwmoment van 24 uur", "op de deur kloppen" en "hoog in de concentratie zitten" ze kwamen allemaal uit zijn mond. Op het eind kwam er nog eentje bij "ik ben professional". Om te laten blijken dat hij niet wegloopt voor zijn verantwoordelijkheid. Een paar weken later werd hij ontslagen.

Terug naar Frank de Boer. Hij schreeuwde teksten langs de kant. Voor Lukoki maakte het niks uit. Hij werd gewisseld, nadat hij een hopeloze wedstrijd speelde. Toch won Frank de Boer. En na afloop in de microfoon sprak hij ook gewoon normale teksten. Wellicht dat juist dat de reden is waarom won.

Vrouwen kunnen ook voetballen!

Een eerder blog geschreven op 4 september 2009 voor HUmedia

Ja mannen, het gaat gebeuren! Eerder werd in Nederland al de vrouwencompetitie ingevoerd bij het voetbal. Nu, slechts één seizoen na die invoering, schittert het Nederlands vrouwen elftal al. Onder leiding van bondscoach Vera Pauw komen haar meiden steeds verder tijdens het EK in Finland. Heldin van gisteren is FC Utrecht-speelster Anouk Hoogendijk, die de beslissende strafschop erin schoot.

Ik zat gisteren mijn favoriete TV-programma 'House' te kijken. Opeens hoor ik een gil van beneden. 'Het wordt penalty's', aldus mijn moeder. Ik roep nog terug: 'Waarbij dan?' Er kwam geen antwoord. Gelukkig was 'House' al op zijn eind, dus zapte ik. Op de publieke omroep was geen voetbal, en ook RTL en SBS hadden niks. Vreemd, wat zou er voetbal zijn dan. Ik zapte verder en kwam uit op Eurosport en ja hoor ons Nederlands vrouwenteam had de penaltyserie bereikt tegen Frankrijk.

Dankzij Hugo Borst wist ik van het EK. Nederland was goed bezig. Ons landje had Denenmarken al uitgeschakeld. Gastland Finland was nog net iets te sterk geweest. Doordat het de poulefase was, zijn we gelukkig nog doorgegaan. Ik was onder de indruk van de eerste acht strafschoppen. Netjes in de hoeken. Even dacht ik vrouwen kunnen dit beter als mannen, maar toen het er echt om ging spannen, ging het ook mis.

Frankrijk was echter ook niet in staat om een penalty te benutten, nadat er een gemist was. Voor Nederland was daar toen Anouk Hoogendijk. Die bewees dat ook mooie vrouwen kunnen voetballen. Met een goed ingeschoten penalty, bereikte Nederland de volgende ronde. Daar staat Engeland te wachten. Zouden de meiden nog een keer kunnen stunten?