Mijn aversie richting scheidsrechters keerde zondag weer even terug

Het was in de vroege zondagmiddag toen ik opeens aan mijn eigen kortstondige carrière op laag niveau in de wedstrijdsport moest denken. Danny Makkelie had zojuist een penalty gegeven aan Ajax. De spelers van FC Utrecht waren spinnijdig. De strafschop was dan ook onterecht gegeven. De voetballers uit de Domstad hadden dan ook alle reden om verbolgen te zijn. Dat is ongeveinsd sentiment. Als je onrecht aangedaan wordt dan reageer je boos, dat is een natuurlijk instinct. Hooguit dat je die zodanig kan onderdrukken dat je de leidsman niet met een gebroken reukorgaan het hospitaal in slaat, maar dat je slechts naar hem tiert: ,,Wat doe je nou man! Dit is toch geen penalty. Flikker toch op man!”

Ik vind dat een hele nette vorm van furiositeit. Het is vinnig, maar niet helemaal onfair. Een scheidsrechter vindt dit in 99 van de 100 gevallen reden om zich autoritair op te stellen. Even laten zien wie de patron is op het veld en dat ze zijn beslissingen maar moeten appreciëren. Even vergetend dat hij ook maar een simpele Hans Worst is, die niet goed genoeg kon voetballen en daarom maar scheidsrechter werd. Nee, ze moeten laten zien dat ze de baas zijn. En juist daar gaat het bij mij altijd kriebelen. Ik krijg ongevraagd kippenvel op plekken waar ik niet eens van wist dat je daar kippenvel kon krijgen.

Dat is ook mijn motief waarom ik als jeugdspelertje met enige routine een rode kaart wist te pakken. Een middelvinger naar de scheids mag niet, het lucht wel op. Die middelvinger had ik zondag wellicht niet opgestoken naar Makkelie. De leidsman maakte hoe dan ook een gigantische flater, maar stelde zich nog enigszins precair op. De vierde man daarentegen, je weet wel die persoon die én niet kon voetballen, én niet kon keepen, niet goed genoeg was om scheidsrechter te worden, maar ook langs de zijlijn met een vlag niet  wordt vertrouwd, moet als een autoritair lulletje bazig staan doen tegen de woedende Utrechtbank. Hij vond het een goed moment om op zijn strepen te gaan staan.

Maar scheidsrechters en vierde officials is het dan zo moeilijk te begrijpen dat je met mensen te maken hebt. Er staan belangen op het spel, er zit zoveel emotie in die wedstrijd, laat een trainer, materiaalman of derde assistent even woedend zijn. Loop daarna kort naar hen toe, zeg dat je begrijpt dat ze boos zijn, maar dat het nu eenmaal zo gelopen is. ,,Na de wedstrijd kunnen we pas zeker weten of we juist zaten.” Maar ga niet als dictatoriale machtswellusteling doen alsof niemand zijn emotie mag tonen of überhaupt het oneens mag zijn met je beslissing. Want laten we eerlijk zijn: zonder die digitale hulpmiddelen kunnen jullie er toch ook heel weinig aan doen dat jullie elke wedstrijd jullie tekortkomingen moeten blootgeven? 

Mark's voetbalmaandag: Voetbal is romantiek, maar soms is geilheid nodig

Geblondeerd haar, oorbelletje in en een kop die van een rockster of een drugsverslaafde kon zijn. Met een petje op en een schoudertasje om komt hij aanlopen van de spelersbus naar het stadion. Hij is een opvallende verschijning tussen alle kortgeknipte kapsels van Hanni Hanna. Blonderen zien we sowieso niet snel meer in het voetbal, dat is een trend die eind jaren ’90 de velden heeft verlaten. Slechts een enkele donkere speler à la Arouna Koné maakt deze keuze nog.


Afgelopen dinsdag kreeg Maxime Lestienne een hand van Ruben Schaken in de buurt van zijn gezicht. Met theater waar ze bij de Toneelgroep Amsterdam jaloers op zullen zijn, stortte de Franstalige Belg van PSV ter aarde. In plaats van applaus oogstte hij een gele kaart. Kunst wordt al langer niet meer gewaardeerd in Nederland, maar sinds de VVD aan de macht is in Nederland, word je er zelfs voor bestraft. Lestienne zelf, keek wat verontwaardigd, maakte een handgebaar en besloot daarna weer rustig door te voetballen.

Want de excentrieke linksbuiten weet waar het spelletje over gaat. Voetbal is romantiek, maar heeft soms een beetje geilheid nodig. Zonder geilheid wordt romantiek namelijk nooit echt lekker. Dat hij dit onderdeel beheerst, bewees hij afgelopen zondag in de zevende minuut van de wedstrijd PSV – FC Groningen. Nadat de formatie van Erwin van de Looi de bal verspilt, komt deze in de voeten van Lestienne. Hij ziet de diepte, heeft het overzicht en het talent om te doen wat elke voetballiefhebber wil zien. Hij geeft een steekpass door de hele verdediging heen, waardoor Narsingh vrij voor de goal komt te staan. In het stadion hoor je een ‘oooh’, het geluid dat een voetbaltribune maakt bij een orgasme. Perfectie is zelden zo mooi geweest.

En Luciano Narsingh zorgde voor een wederzijdse bevrediging door de bal netjes in het netje leggen. 

Mark's voetbalmaandag: Hoop dat Kuijt's terugkeer tot één seizoen beperkt blijft

Het was het weekend van het wonderlijke herstel van Ajax. De afgematte tienerjochies van Frank de Boer leken geen stuiver meer waard na de desastreuze nederlaag tegen het nietige Rapid Wien. De Champions League-droom was in 2 keer anderhalf uur verspeeld, nog voordat de eredivisie überhaupt begonnen was. Dat de Amsterdamse club het moeilijk zou krijgen tegen de internationale top was geen verrassing, maar dat het uitgeschakeld zou worden door de nummer 2 uit Oostenrijk moest een mokerslag zijn. Niets leek minder waar op een prachtige zondagmiddag.

Waar de halve eredivisie was afgelast vanwege politiestakingen liet de gemeente Alkmaar de Noord Hollandse derby AZ-Ajax gewoon zijn doorgang vinden. Anwar El Ghazi zal de burgervader van de kaasstad nog lang dankbaar zijn. Aan hem heeft de talentvolle linksbuiten te danken dat hij in het AFAS-stadion kon schitteren. Met een schot à la Cristiano Ronaldo bracht hij Ajax aan de leiding. Even later kopte hij ook nog de 2-0 raak. Er was commentaar op zijn manier van juichen, maar juist zijn manier van voetballen integreert mij. El Ghazi is een uniek talent, die je maar zelden op de Nederlandse velden ziet. Waar Memphis het veelal op kracht en doorzettingsvermogen deed, voetbalt de 20-jarige Nederlandse Marokkaan veel meer op techniek. Als hij de intrinsieke motivatie kan behouden en niet zo gaat kibbelen als zijn voormalig teamgenoot Ricardo Kishna, kan hij een stap van de jochies uit Nederland naar de mannen van het internationale topvoetbal maken.

Dirk Kuijt hoort op Zuid. Dirk Kuijt gaat altijd voorop in de strijd. Dirk Kuijt nam zijn ploeg op sleeptouw. Dirk Kuijt krijgt kippenvel als hij alleen al door de Kuip loopt. En ik. Ik word doodmoe van Dirk Kuijt. De 35-jarige Katwijker is een demagogische ideale schoonzoon. Hij zegt net te graag dingen die het volk wil horen en hij rent net iets te vaak achter een bal aan die toch niet te halen valt. En natuurlijk is de aanvaller/middenvelder/verdediger/en op trainingen soms ook keeper een goede voetballer. Dat staat volledig buiten kijf. Toch hoop ik dat zijn terugkeer tot één seizoen beperkt blijft. Op dit moment schiet ik nog in de lach als hij met zijn veel te blije hoofd in beeld komt en weer eens precies zegt wat ‘het volk’ a.k.a. Het Legioen wil horen. Ik weet dat ik aan het einde van het seizoen met een hakbijl mijn plasmascherm heb bewerkt en bij de MediaMarkt een nieuwe kan gaan uitzoeken. Wanneer Kuijt inderdaad tot zijn 47e blijft voetballen, en ik sluit dat zeker niet uit, dan wordt het kijken naar de Eredivisie toch een vrij dure hobby.

Dan nog heel even over de politiestakingen. Laat ze lekker staken, maar voetbal alsjeblieft wel door. Laten de voetbalfans nou eens laten zien dat het zonder ongeregeldheden kan. Neem alleen de gemeente Alkmaar en de supporters van AZ als voorbeeld. Het kan.  Zeker nu ze bij die club ook nog hebben besloten de klappers, reclameboekjes waarmee ze jaren ritmisch klapten, in de ban te doen. Hulde!

PSV had de belangrijkste transfer van het jaar kunnen doen

Bron afbeelding: Goal.com

Bij PSV staat Mathias 'Zanka' Jørgensen voor een vertrek. Op internet circuleren de namen die de Eindhovense club in gedachte heeft voor zijn opvolging. Volgens de PSV-watcher van VI Thijs Slegers zijn de volgende namen in beeld Darryl Lachman, Roel Brouwers, Ramon Leeuwin en Nick Viergever. Nou ben ik niet de beste scout, maar deze namen kan iemand die tien jaar lang elke zondagavond met zijn bord op schoot Studio Sport kijkt ook bedenken. Erger nog die moet dan tot de conclusie komen dat deze namen helemaal niks toevoegen aan het huidige PSV. Er zit overigens bij de Brabanders een directeur op de tribune die in een prachtige witte Audi rijdt en een half miljoen per jaar op zijn rekening overgemaakt krijgt.

Nou wil ik Marcel Brands niet volledig de schuld geven van het falen van de scouting. Daar zitten natuurlijk ook mensen in die niet met namen komen verder dan onze landsgrenzen. Piet de Visser en Hans van der Zee zijn al enige tijd van het toneel verdwenen bij de club. Voorlopig zien de supporters dan ook geen Alex, Gomes, Farfán en dat soort namen meer. Spelers die met de club in verband worden gebracht, hebben vaak al een verleden bij de club of minstens in de eredivisie. Nou kan het zijn dat PSV de scout uit Scandinavië niet helemaal meer vertrouwd, want de laatste twee verrassende namen waren Zanka en Hiljemark. Waar Hiljemark nog steeds geen basisplaats heeft kunnen veroveren, is Zanka een van de grootste flops van de afgelopen jaren.

PSV moet het scoutingsapparaat dus op de schop gooien. Prima dat de club herkenbare spelers wilt halen. Hoewel ze niet allemaal even goed voldoen is met het halen van Bruma, Rekik, Schaars en Park helemaal niets mis. Maar wanneer er geen goede spelers voor handen zijn, mag er ook een keuze worden gemaakt voor het buitenland. Je kan mij niet wijs maken dat er geen groter talent dan Florian Jozefzoon was te vinden voor het zelfde bedrag. Net als dat je mij niet kan wijsmaken dat er in Scandinavië, het Oostblok of Zuid Amerika geen talent rondloopt die beter zou voldoen als Lachman, Brouwers, Leeuwin en Viergever. De scouting moet weer lef durven tonen.

Nou hoorde ik ook nog een ander bericht. Ted van Leeuwen gaat aan de slag bij Valletta. Juist zo een man had PSV kunnen gebruiken. Een man met oog voor het talent. Hij heeft de hele wereld gezien en heeft een passie voor het ontdekken van spelers. Het is nog steeds niet te begrijpen dat Vitesse is gestopt met de samenwerking. Al is het wel veelzeggend dat het pas dit jaar gebeurde. Voor Vitesse was hij werkzaam bij AGOVV en ontdekte daar onder andere Klaas Jan Huntelaar (Schalke 04), Dries Mertens (Napoli) en Nacer Chadli (Tottenham Hotspur). Met het aantrekken van Ted van Leeuwen had PSV de belangrijkste transfer van het jaar kunnen doen en Marcel Brands zijn salaris waar kunnen maken. Een verloren kans.

Mislopen winterkampioenschap is schuld van Vitesse-supporters

Vitesse stond afgelopen speelronde in de eredivisie op het punt om herbstmeister te worden. De club uit Arnhem kwam zelfs 0-2 op voorsprong tegen Heracles Almelo. Het zou zo goed als zeker de winterstop ingaan als koploper. Iets wat bij de supporters al uitgebreid gevierd werd. Er waren zelfs al shirt gedrukt met de tekst: "Vitesse winterkampioen 2013/2014". En juist hier ging het mis. Wanneer clubs of de supporters gaan roepen dat zij de beste zijn of dat ze gaan winnen, dan gebeurt dit juist niet. Een gouden regel in het voetbal.

De wedstrijd eindigde uiteindelijk in een 2-2 gelijkspel. Ajax moest daardoor alsnog wel winnen bij Roda JC. Maar de shirts waren gedrukt, dus ondanks dat de Amsterdammers het moeilijk hadden, was er een 17-jarige jeugdspeler die ze alsnog naar de winst schoot. Niet een jongensboek en andere onzin wat de media riepen. Vitesse-supporters hadden te vroeg gejuicht en dat wordt altijd, maar dan ook altijd afgestraft. Tenzij er natuurlijk tijd is om deze vloek op te heffen.

De parallel met Malmö FF laat degradatiespook boven PSV waken

PSV koos er aan het begin van het seizoen voor om voor de jeugd te gaan. Jonge spelers moesten het gaan doen. Nu enkele maanden later staat PSV tiende op de ranglijst. De degradatiestreep is dichterbij dan de bovenste positie. Zelden zetten de Eindhovenaren zo een slechte reeks neer. De druk wordt steeds groter op de groep.

Als we naar het verleden kijken, is er een opvallende parallel te trekken met Malmö FF. Aan het eind van de 21ste eeuw koos de club ook volledig voor de jeugd. De op dat moment 17-voudig landskampioen van Zweden gaat een zeer lastig seizoen in. Er zit zeker talent in de ploeg, maar op het moment zelf komen de spelers nog zeker tekort. Dit is een onvoorstelbaar gelijke situatie met PSV.
                                           
Maar dan de belangrijkste vraag: hoe eindigde het? Malmö FF eindigde als een na laatste in de competitie en degradeerde. Een groot drama voor de fans. Een groot drama voor de club. Het is overigens wel weer goed gekomen met de Zweedse topclub. Het promoveerde snel weer naar het hoogste niveau en werd kampioen in 2004, 2010 en 2013. En voor de spelers van PSV die nu angstig zijn voor hun carriere. Ene Zlatan Ibrahimovic zat in het team dat degradeerde uit de Allsvenskan.