De Vuelta van de geestkracht en van Dumoulin Rouge

Die olifant in de porseleinenkast. Nooit gezien. Tot de afgelopen drie weken, toen was daar een Limburgse jongeman die zich even een onderdeel van de big five waande. Op die manier meldde Tom Dumoulin zich namelijk als ronderenner. Hoewel hij de Vuelta niet wist te winnen, zal Fabio Aru, Nairo Quintana en Joaquim Rodriquez nog regelmatig nachtmerries krijgen van de Nederlandse hogesnelheidstrein die het debacle met de Fyra uit ons geheugen deed wissen.

Tom Dumoulin in zijn rode trui

Christopher Froome, u kent hem wel, de Brits-Keniaanse spillenbeen die al twee maal de Tour de France won. Zijn benen kunnen op sommige momenten zo snel draaien dat je er drie windmolenparken mee van wind kan voorzien. Hij dacht een etappezege in de tas te hebben, toen Dumoulin hem voorbij stoomde. Geklopt, verloren, uitgepierd, maar moreel ijzersterk was Tom eerder door Froomey  voorbijgereden. Maar vlak voor de streep zag de Sky-man hem toch nog passeren.  Het zou de Vuelta worden van de geestkracht en van Dumoulin Rouge.

Met die etappeoverwinning pakte Dumoulin voor de tweede keer de rode trui. Een kleur die hem meer dan goed stond. Eerder dit wielerjaar mislukte zijn jacht op het geel. Op de dag dat hij grote kans maakte op het leiderstricot van de Tour de France, vloog hij in Supermanhouding de graskant in, nadat een duikeling van een Frans coureur het halve peloton het asfalt van dichtbij liet bewonderen. Waar het logisch zou zijn dat de tijdritmastodont weg zou kwijnen in zelfmedelijden, besloot hij harder te werken dan ooit en op topgewicht aan de start te verschijnen.

Die instelling zorgde ervoor dat Dumoulin opeens bergop ook een aardig robbertje mee kon vechten. De gemoedsgesteldheid van Dumoulin Rouge dreef sommigen tot wanhoop. Wat ze ook proberen hij wil maar niet breken. In zijn eigen tempo rijdt hij zo moordend hard voor iemand van zijn lengte dat het niet alleen imposant is, maar ook imposant oogt. Hij doet denken aan Miguel Indurain, de Spaanse veelvraat die 5 keer de Ronde van Frankrijk won en ook twee keer dit kunstje deed in de Italiaanse etappekoers.

Tot op de een-na-laatste etappe leek Dumoulin door zijn waanzinnige tijdrit op de eindzege af te stevenen. En hoe het mis ging en waarom laat ik nu even achterwegen. Het enige wat ik hier nog wil doen, is Tom Dumoulin bedanken. Hoe hij de Ronde van Spanje kleur heeft gegeven. De wielerhoop in de Nederlandse harten weer reanimeerde, nadat die vaak in de grote rondes niet werd bevredigd. Op straat werd weer over wielrennen gesproken. Over die sympathieke jongen die zo hard op die trappers kon duwen. Tom je bent een held. We zijn trots op je en ik weet zeker dat we nog vaker trots op je gaan zijn. En jij op jezelf.

PS: Ik hou dinsdag 10 augustus 2016 alvast vrij. Zoals tijdens de Vuelta zal ik dan ook ‘hup Tom, hup Tom’ naar de tv roepen. In de hoop dat het je helpt jouw Olympische droom te verwezenlijken.

Wow. 3 stage wins, GC top 10, 6 days in the red jersey, most combative rider & 9 guys at finish! #KeepChallenging pic.twitter.com/ZwqTwYnMAy

— Team Giant-Alpecin (@GiantAlpecin) 13 september 2015

Woutje "de superhaas van Froome" Poels in topvorm

Hardlopers kennen hazen. Wielrenners kennen knechten. Maar er zit verschil in knechten. Functionele knechten die bidons halen en zo nu en dan een stukje op kop rijden. Bikkelaars die zomaar even de halve etappe aan het front van het peloton aan het beuken zijn. Klimknechten die even alles leegrijden en dan gaan zitten uithijgen tot de bus voorbij komt. En dan heb je nog Wout Poels. Superhaas, superknecht, die in de Dauphiné liet zien dat de grote namen spontaan verkramping in hun benen voelen als hij de leiding neemt. Die leiding neemt hij dan ook niet voor even, Woutje neemt het liefst bijna een volledige col voor zijn rekening.

Wout Poels (Bron afbeelding: Sky)

Chris Froome wil zijn tweede Tour de France dit jaar winnen. Na het fiasco van vorig jaar toen zijn botten vaker opgeschud werden door de kasseien dan dat ze op hun plek zaten op de fiets, is hij uit op revanche. Wout Poels is met hem mee als luitenant. Samen haalden ze al het eindklassement van de Dauphiné voor de Brit binnen. Toch was Woutje nog niet helemaal zeker van zijn plaats in de Tourselectie. Manager van de Sky-ploeg Brailsford vertelde wel al de fragiele Limburger moeilijk thuis te kunnen laten. Froome roemde Poels en noemde hem: “Absolut fantastic.”

Die twijfel over een Tourdeelname van Poels komt door een nare voorgeschiedenis. Niet dat hij slecht presteerde, maar door een val heeft hij lange tijd niet het niveau gehaald dat hij nu laat zien. In 2012, toen nog in dienst van Vacansoleil, kwam hij hard in de berm terecht tijdens de zesde etappe van die Tour. Drie gebroken ribben, een scheur in zijn nier, een scheur in zijn milt en ook nog gekneusde longen, zo luidde het medisch rapport destijds. De artsen vroegen zich nog af uit welk vliegtuig hij was gevallen, maar hij bleek gewoon een rondje te zijn wezen fietsen.

Hoewel Poels wonderwel snel herstelde, bleef er de eerste jaren nog wat angst in zitten. Pas in de Giro van afgelopen jaren was bij vlagen het oude toptalent weer te zien. In de Dauphiné maakte Poels duidelijk dat hij definitief alle schroom van zich af heeft gegooid. We kunnen ons klaarmaken voor een Nederlander die de Nederlandse berg voor zijn rekening gaat nemen. Die in het diepst van de finale nog voor de beste uit gaat rijden. Het enige zonde daaraan is, dat hij het in dienst van Froome doet, want zou Poels niet stiekem zelf al die etappes willen winnen?

Het is niet voor niks dat in het woord kannibalisme de naam van Nibali verwerkt zit

Lars Boom bracht Nederlands succes

Het is voorbij. Drie weken lang, op twee rustdagen na, rond een uurtje of 15.00 uur kon je naar je televisie lopen. De Tour de France. Soms zag je naar een sprintetappe, waarin de verhalen van Boogie en Martijn het entertainment moesten verzorgen. Soms als je te lang bleef hangen na een reclameblok op Eurosport waren het de kastelenverhalen van Dijkstra en Ducrot die je moesten vermaken. Maar toch elke dag was er entertainment. Van het begin tot eind. Het was verslavend en nu is het voorbij. Een terugblik.

Marcel Kittel
Wie voorafgaand aan de Tour de documentaire Nieuwe Helden heeft gezien over de toen nog Argos-Shimano ploeg is van die renners gaan houden. Het zeiken over de bergen en de vreugde na etappewinst. Toch is ook de woede mooi als het niet goed liep. De Giant-Shimano ploeg, zoals ze dit jaar in het peloton rijden, heeft er een nieuwe sympathieke troef bij: Ji Cheng. Een jongeman uit China die als eerst uit dat land de Tour de France zou uitrijden. Overdag rijdt hij samen met Dumoulin keihard op kop om zo Kittel te kunnen laten sprinten voor de etappezege. Alleen op de Champs-Élysées moet de Chinees verstek laten gaan, omdat hij die dag op een ronde wordt gereden. De ploeg is opnieuw in vorm. Kittel wint weer de openingsetappe. Waar concurrent Cavendish zichzelf uitschakelt door op volle snelheid onderuit te gaan. In totaal wint Kittel vier etappes waarvan ook het slotstuk op de Champs-Élysées in een machtsprint waar hij Kristoff te snel af is.

Froome en Boom
Een van de meest mythische wielerkoersen op de wielerkalender is Parijs-Roubaix. Er wordt over kasseien gereden. De botten en lichaamsdelen van schamele renners worden na afloop niet zelden aan de kant teruggevonden. Zo verging het ook titelverdediger Chris Froome. De Tour organisatie had besloten in de vijfde etappe een mini Parijs-Roubaix in te lassen. De Engelsman van Keniaanse afkomst  dacht de etappe te kunnen starten met een gebroken pols. Niet veel later viel hij op de andere kant van zijn lichaam. Nog voor de kasseienstroken echt begonnen was, lag hij weer op de grond. Met het hoofd gebogen stapte hij de ploegleiderswagen in. Einde Tour. Lars Boom buigt zijn hoofd niet voor kasseien. Sterker nog wanneer hij met modder in zijn gezicht en pijn in zijn klauwen kan rijden ontstaat er een motortje in de benen van de voormalig wereldkampioen veldrijden. Wanneer hij op kop komt te zitten met klassementsman Vincenzo Nibali en zijn ploegmaat Jakob Fuglsang besluit hij een demarrage te wagen. Alleen komt hij op de streep af en brengt Nederland voor het eerst sinds Pieter Weening in 2005 een etappezege in de Tour de France.

Kannibalisme
Waar in de gewonnen rit door Boom naar Arendberg Vincenzo Nibali nog geklopt werd, brak daarna de hel los. Alberto Contador brak zijn scheenbeen en dus was de Italiaan opeens topfavoriet. Die rol was hij niet bang voor. Vier etappes won hij. De een nog indrukwekkender dan de andere. Daarmee schreef hij de derde grote ronde op zijn naam. Het is niet voor niks dat in het woord kannibalisme de naam van Nibali verwerkt zit. Zijn concurrenten hij vreet ze allemaal op. Dat was goed te zien toen in de etappe naar de Hautacam zijn plaag uit de Vuelta Chris Horner weg reed. Hoewel de afstand naar de streep nog groot was twijfelde de Haai van Messina geen moment en dook er achteraan. Niemand die ook maar de mogelijkheid had om te reageren. Horner kwam uiteindelijk bijna vijf minuten later over de streep en Nibali bevestigde nog maar eens dat hij de terechte winnaar is van de Tour de France.

Tour de France: Wie staat er straks in Parijs in de gele trui?

Wielerliefhebbers hebben verschillende kenmerken. In de maand juli zitten ze veel binnen en kijken ze op het warmste moment van de dag televisie. Soms reizen ze af naar Frankrijk om dan op een berg te gaan staan om 200 renners voorbij te zien schieten. Hierbij hebben ze of een fotocamera, of een rare outfit of er wordt iets geroepen als 'benga, benga'. Het is de romantiek van de sport, soms ook de dwaasheid. Naast deze eigenschappen houden ze ook van voorspellen. Wie zijn de favorieten en de belangrijkste vraag wie wint de gele trui.

Om deze laatste vraag te kunnen beantwoorden, is de eerste natuurlijk van belang. Wie zijn de favorieten? Er doen vele toppers mee, laten we ze allemaal is even afgaan.

Froome/Contador
Verwacht wordt dat dit het grote duel gaat worden. In de Dauphiné was de Spanjaard echter duidelijk de mindere. Froome is in de tijdritten sowieso de beste man. In deze Ronde van Frankrijk zitten in totaal 90 tijdritkilometers. Hier moet Contador voornamelijk de schade beperkt houden ten opzichte van de geboren Keniaan. In het hooggebergte is Froome ook een van de sterkste wat hem tot ultieme favoriet maakt. Zeker nu de legendarische klims de Alpe-D'huez en de Mont Ventoux worden beklommen. Contador moet met zijn explosiviteit proberen om op de laatste meters nog secondes te pakken.

Het duel van deze Tour de France: Froome vs. Contador (Bron afbeelding: www.sbs.com.au)

Hoe komt het toch dat Andy Schleck niet meer goed rijdt sinds zijn broer betrapt is op doping?

De Tour de France staat weer voor de deur. Op 29 juni vertrekt het peloton vanaf Corsica en zal dan 21 dagen strijden tot Parijs. Langzaam druppelen de namen binnen van de deelnemers. Gesink doet wel mee, maar Mollema is kopman. Tom Jelte Slagter mag thuis blijven, want hij wil zijn contract niet verlengen. Er doen dit jaar ook drie oud winnaars mee: Cadel Evans, Alberto Contador en Andy Schleck.

De laatste wordt zo uitgelicht. Eerst de twee andere winnaars. Een daarvan wordt bestreden van binnenuit. Tejay van Garderen zit Cadel Evans op de hielen, maar BMC kiest er toch nog voor om met de Australische oud-winnaar als kopman de Tour in te gaan. Afgelopen jaar kende de winnende Sky-ploeg eenzelfde probleem. Toen was Froome bergop de sterkere ten opzichte van Wiggins. Dit jaar is om die reden Bradley Wiggins thuisgelaten om duidelijk te maken wie de kopman dit jaar is.

Zijn klasse toonde hij al in de Dauphiné door met overmacht te winnen. Overigens werd hier ook een ploeggenoot tweede, Richie Porte. Waarover Froome zei dat hij het in zich had om de Tour te winnen. Zien we hier een nieuw probleemgeval op doen? Het is nog geen uitgemaakte zaak namelijk dat Froome deze vorm ook in de Tour kan tentoonspreiden. Dokter Ferrari, bekent van het leveren van de doping, zei hierover: "Renners die sterk waren in de Dauphiné hebben zelden de Tour ook gewonnen."

Dan Alberto Contador, hij won al twee keer de Tour de France, waarvan hij er een moest inleveren. Door een kleine hoeveelheid clenbuterol werd El Pistolero voor een jaar geschorst. Dit gebeurde pas in november, terwijl de Spanjaard in de tussentijd nog derde was geworden in de Giro. Ook had hij in Frankrijk meegedaan, echter eindigde hij toen teleurstellend vijfde. Deze uitslagen zijn ook geschrapt. Sinds vorig jaar mag hij weer echt koersen en prompt won hij de Vuelta. Dit jaar is de Tour zijn grote doel en hoewel hij in de Dauphiné op meer dan vier minuten eindigde, heeft hij goede hoop. De theorie van dokter Ferrari steunt hem daarin.

Andy Schleck moet zich gaan bewijzen in de Tour

De man die de tourzege van Alberto Contador overnam, is Andy Schleck. Sinds vorig jaar gaat het niet zo goed meer met de jongste van de gebroeders Schleck. In aanloop naar de Tour de France van 2012 brak de Luxemburger zijn heiligbeen. Vervolgens in diezelfde ronde werd zijn oudere broer Fränk gepakt op doping. Na deze twee gebeurtenissen heeft Andy Schleck eigenlijk nooit meer zijn niveau van weleer bereikt. Nou heeft hij natuurlijk een zware blessure achter de rug. Maar langzaam begint nu ook de vraag op te reizen: Hoe komt het toch dat Andy Schleck niet meer goed rijdt sinds zijn broer betrapt is op doping? Aankomende Tour de France kan hij met deze geruchten korte metten maken, maar mocht hij weer tegenvallen...